هو الحق

پادشاهی دویشی را گفت :

جمله ای گو که در شادی غمگین و در لحظات غم شادم کند .

درویش گفت :

این نیز بگذرد !

هو العزیز

          تو را خبر ز دل بیقرار باید و نیست

              غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست

          اسیر گریه بی اختیار خویشتنم

                فغان که در کف من اختیار باید و نیست

          چو شام غم دلم اندهگین نباید و هست

               چو صبحدم نفسم بی غبار باید و نیست

          مرا زباده نوشین نمی گشاید دل

               که می به گرمی آغوش یار باید و نیست

          درون آتش از آنم که آتشین گل من

                   تو را چو پاره دل در کنار باید و نیست

          به سرد مهری باد خزان نباید و هست

                  به فیض بخشی ابر بهار باید و نیست

          چگونه لاف محبت زنی که از غم عشق

                   تورا چو لاله دلی داغدار باید و نیست

          کجا به صحبت پاکان رسی که دیده تو

                  بسان شبنم گل اشکبار باید و نیست

          به شام جدائی چه طاقت است مرا؟

                   که روز وصل دلم را قرار باید و نیست . . .

پ ن : به نقل از وبلاگ یک دوست . . .

هو الهو

یه شعر بود از استاد شهریار که هممون شنیدیم .

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

اما دیروز یکی گفت یه بزرگی این شعر رو اینجوری تغییر داده :

مرو ای گدای مسکین به در سرای مولا

که علی مدام می زد در خانه گدا را . . .

پ ن : منم آن گدای مسکین !

هو الله

من چقدر از این دنیا را تغییر خواهم داد ؟!

پ ن : می دونم چقدر ! چون براش برنامه دارم !

هو الاول

من هجر یار دیده ام و زنده ام هنوز

این رسم عاشقی نبود خاک بر سرم

پ ن ۱ : امروز شروع ولایت و امامت اما زمان حضرت مهدی (عج) است .این روز رو تبریک می گم .

پ ن ۲ : السلام علی المهدی و علی ابائه السلام علیک یا امام زماننا و رحمت الله و برکاته . . . 

هو الله القادر

اینقدر نامردی دیدم که دیگه خسته شدم ! آخه چرا اینقدر حرف از قانون می زنند و با دستاویز کردن قانون سنگ جلوی پای آدم می ندازن ؟چرا ؟

پ ن ۱ : امروز یه نفر ۶ ماه زندگی منو به راحتی و با یه نخواستن ساده به تلف شدن کشوند . . .

پ ن ۲ : خدایا . . . !

هو المحبوب

هر کس که از علایق هستی نشسته دست

گفتا خدای عشق که ناید به کار ما  . . .

پ ن : . . . !

هو الهادی

امروزداشتم با یه دوستام حرف می زدم گفت :

می دونی حکایت بعضی از استادای ما مثه چیه ؟

گفتم : نه !

گفت : از قدیم می گفتن :

کسی که همیشه تو سفرش نون بوده مهمون هم داشته

و همه سر سفرش می نشستن .

اما آدمی که تازه به نون رسیده هر لحظه فکر می کنه

اگه کسی سر سفرش بشینه مثه قبل بی نون و نوا می شه !

پ ن ۱ : این دوستم اهل بوشهره . . .

پ ن ۲ : تازه به دوران رسیده ها . . .

هو الهو

در دنیا فقط به کسی اعتماد کن

 که ترس از خدا در وجودش باشه

پ ن : این جمله رو رو یه تابلو سر خیابون فرایبورگ دیدم .

هو القادر

چو ایران نباشد تن من مباد !