هو الله

آمديم از سفر دور و دراز رمضان
پي نبرديم به زيبايي راز رمضان

هر چه جان بود سپرديم به آواز خدا
هر چه دل بود شكستيم به ساز رمضان

سر به آيينه «الغوث» زدم در شب قدر
آب شد زمزمه راز و نياز رمضان

ديدم اين «قدر» همان آينه «خلّصنا»ست
ديدم آيينه‌ام از سوز و گداز رمضان

بيش از اين ناز نخواهيم كشيد از دنيا
بعد از اين دست من و دامن ناز رمضان

نكند چشم ببندم به سحرهاي سلوك
نكند بسته شود ديده باز رمضان

صبح با باده شعبان و رجب آمده بود
آن كه ديروز مرا داد جواز رمضان

شام آخر شد و با گريه نشستم به وداع
خواب ديدم نرسيدم به نماز رمضان

الله اکبر

لاحول ولا قوه الا بالله

پ ن : لب مرز . . .

هوالاول

دوست دارم تولد امروزم تولدی باشد به معنای کامل و حقیقی در راستای بهتر شدن و تکامل .

خدایا . . .

هوالشهيد

سلام علي قلب زينب الصبور . . .

پ ن : پيراهن سياه . . .

هوالله

اي کاش

كاش مي شد سه چيز را از كودكان ياد بگيريم:
۱.بي دليل شاد بودن و پاي كوبيدن
۲.هميشه سرگرم كار بودن و بيهوده ننشستن
۳.حق و خواسته خود را با تمام وجود خواستن و فرياد زدن

هوالمونس

می توانی تصور کنی چقدر سخت است ؟

بازی می کنیم ! من گرگ می شوم ! چشم می گذارم ! تو پنهان می شوی !

اما قبل از من کس دیگری تو را پیدا می کند !!!!

پ ن : می ترسم . . .

هوالادیب

یاد گرفتم که :

با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند

از حسود دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز هم از من بیزار خواهد بود

تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم

هو الرئوف

در طوفان زندگی باخدا بودن بهتر از ناخدا بودن است . . . 

پ ن : صبح که از خواب بیدار شدم یه دوست عزیز من رو به این اس ام اس مهمون کرده بود . در پناه خدا باشه . . .

هو الجمال

جمال در نظر و شوق همچنان باقیست

گدا اگر همه عالم به او دهند گداست

هو الحق

پادشاهی دویشی را گفت :

جمله ای گو که در شادی غمگین و در لحظات غم شادم کند .

درویش گفت :

این نیز بگذرد !